Autor: admin

Już pół miliarda lat po Wielkim Wybuchu, gaz związany z młodymi galaktykami zawierał ciężkie pierwiastki i wykazywał oznaki ich „odpływu”. Zespół badawczy pod kierunkiem Webba postanowił sprawdzić, jak wcześnie produkty tych reakcji zaczęły przemieszczać się poza miejsca swojego powstania, osiągając interesujące wnioski.

Młode galaktyki szybko zaczynały tworzyć cięższe pierwiastki, co wprawiało gaz w ruch. Informacje te pochodzą z badań zespołu Yongdy Zhu z Uniwersytetu Arizony, opisanych w artykule opublikowanym w „Nature Astronomy”. Naukowcy przeanalizowali światło z trzech galaktyk, które podróżowało do nas przez ponad 13 miliardów lat, co niemal pokrywa się z wiekiem Wszechświata. Najwcześniejszy zbadany etap przypadał na okres około pół miliarda lat po Wielkim Wybuchu, kiedy kosmos był wciąż młody, ale już nie w formie niemowlęcej.

Dawno, dawno temu w odległej galaktyce…

Na początku skład Wszechświata był znacznie uboższy w porównaniu do składników, które znamy dzisiaj, w tym Ziemi, na której żyjemy. Dominowały głównie wodór i hel, które grawitacyjnie skupiały obłoki, dając początek gwiazdom. Tam miały miejsce reakcje jądrowe, w wyniku których powstawały cięższe pierwiastki, takie jak węgiel i tlen. Utrata materii przez gwiazdy oraz wybuchy supernowych uwalniały te pierwiastki do postaci gazu. Aby jednak zmienić skład chemiczny dalszych regionów kosmosu, wzbogacona materia musiała pokonać ogromne odległości poza obszary swojego narodzenia.

Badacze przyjrzeli się temu zjawisku, wykorzystując galaktyki jako źródła światła prześwietlającego gaz. Atomy i jony pochłaniają określone długości fal, co tworzy w analizie widma charakterystyczne ubytki, pozwalające na identyfikację pierwiastków w obłokach gazowych. Zespół przeanalizował publicznie dostępne widma setek galaktyk i zidentyfikował trzy obiekty z sygnałami absorpcji: węgla, tlenu i krzemu. Sygnały były jednak słabe i wymagały dalszych obserwacji; w jednym z zakresów instrumentu NIRSpec czas ekspozycji wyniósł blisko 30 godzin. Osprzęt teleskopu Webba działający w podczerwieni umożliwił uzyskanie ciekawych informacji o młodych gwiazdach.

Ruch jest. Cel? Nieznany

O tym, że analizowany gaz gdzieś się porusza, świadczy rozkład linii absorpcyjnych względem widma obiektu. Linie te były przesunięte w kierunku fal krótszych, co wskazuje na ruch materii w stronę obserwatora względem galaktyki. Dla gazu otaczającego gwiazdy taki sygnał sugeruje wypływ skierowany na zewnątrz. Przesunięcia te odpowiadały prędkościom w zakresie 50–250 kilometrów na sekundę, a jednocześnie wykryto pierwiastki w różnych stanach jonizacji, co sugeruje, że gaz występował w szczególnych warunkach fizycznych.

Nie znamy jednak zasięgu owego gazu ani jego ostatecznego celu. Autorzy badania biorą pod uwagę turbulentne ruchy w obrębie galaktyk oraz bardziej spektakularne przepływy, ale to nie rozwiązuje pytania o położenie wszystkich składników pochłaniających światło. Podobieństwo pewnych cech widmowych do znacznie późniejszych galaktyk sugeruje, że procesy przemieszczania wzbogaconej materii zaczęły działać zaskakująco wcześnie.

Owym gazem mogła być utrata „czystości”

Kluczowym konceptem jest tzw. obieg barionów, czyli obieg materii, z której powstają gwiazdy, obłoki gazowe i planety. Produkty jednej generacji gwiazd mogą być wykorzystane przez kolejne. Wczesne wskazówki dotyczące początku tego procesu zostały znalezione już w tzw. epoce rejonizacji, gdy promieniowanie pierwszych źródeł światła odrywało elektrony od atomów wodoru wędrującego między galaktykami. Zmiany stanu takiego gazu oraz wzbogacanie go w cięższe pierwiastki mogły jednak przebiegać jako odrębne procesy.

Czytaj również: * Największa znana galaktyka wciąż rośnie i nie przestaje zadziwiać badaczy.

Szybkie wzbogacanie materii dostarcza również możliwego wyjaśnienia dla trudności w poszukiwaniach gwiazd populacji III, czyli tych pierwszych, które powstały z gazu pozbawionego cięższych pierwiastków. Jeśli produkty wcześniejszych reakcji w gwiazdach szybko mieszały się z otoczeniem, to warunki do narodzin takich obiektów mogły zanikać względnie wcześnie. Wymaga to jednak dalszych badań, ponieważ trzy przypadki tego rodzaju nie pozwalają nam jednoznacznie określić, co tak naprawdę miało miejsce. Niemniej jednak, stanowi to interesującą wskazówkę, którą możemy wykorzystać w naszych przyszłych badaniach.

NVIDIA reaguje na rosnące zagrożenia ze strony zbuntowanych agentów, wprowadzając Open Agent Safety Platform, która ma na celu ograniczenie dostępu tych agentów do danych oraz infrastruktur. Platforma ta ma również za zadanie zatrzymać próby nadużywania uprawnień. Oprogramowanie jest już dostępne, a dodatkowe rozwiązania sprzętowe opisano w projekcie referencyjnym Sentry.

Dzisiejsza premiera łączy OpenShell – środowisko uruchamiania agentów w izolowanym otoczeniu – z mechanizmem nadzoru działającym na dedykowanym układzie. Platforma kierowana jest głównie do firm, które wdrażają agentów do realizacji zadań wykorzystujących pliki, sieci oraz usługi zewnętrzne. Jak podkreśla NVIDIA, Sentry potrafi odizolować agenta i zatrzymać jego działanie w ciągu milisekund od momentu, gdy próbuje przekroczyć swoje uprawnienia.

OpenShell ustala granice, a Sentry ich pilnuje

Podział odpowiedzialności jest tutaj bardzo jasny. OpenShell umożliwia definiowanie, do jakich plików, narzędzi, połączeń sieciowych oraz danych agent będzie miał dostęp. Reguły są egzekwowane przez środowisko uruchomieniowe, co oznacza, że ochrona działa niezależnie od tego, czy model przestrzega instrukcji. Dokumentacja podkreśla również funkcję blokowania połączeń z niezatwierdzonymi adresami oraz ograniczenia odczytu i zapisu plików jedynie do wyznaczonych lokalizacji.

Sentry to natomiast warstwa nadzoru działająca na układzie BlueField-4 – wyspecjalizowanym procesorze do przetwarzania danych. Funkcjonuje ona poza środowiskiem agenta i nieustannie ocenia jego aktywność, egzekwując zasady bezpieczeństwa. Izolacja tej warstwy od nadzorowanego agenta stanowi dodatkową ochronę, nawet w sytuacjach, gdy środowisko, w którym agent realizuje zadania, nie może cieszyć się pełnym zaufaniem.

Kontrola agentów ze Slacka i nie tylko

Jak informuje NVIDIA, obecnie ponad 100 organizacji korzysta z technologii tej platformy. Wśród wymienionych firm znajdują się m.in. Microsoft, Hugging Face, CrowdStrike oraz SAP. Przykładową integracją OpenShell może być ta ze Slackiem, realizowana przez Salesforce we współpracy z NVIDIĄ. Dzięki temu zespoły mogą na bieżąco monitorować aktywność agentów, analizować zdarzenia oraz zatwierdzać bądź odrzucać prośby o dodatkowe uprawnienia. Wśród setki partnerów OpenShella brakuje OpenAI, co może się zmienić w przyszłości. Z kolei firmą, która jest obecna w tym gronie, jest Anthropic.

Czytaj również: Chcieli wyłączyć „zbuntowanego ChatGPT”. Wyłącznik nie zadziałał…

OpenShell oraz programowe komponenty platformy są już dostępne na GitHubie oraz w zasobach deweloperskich NVIDII. Docelową platformą dla OpenShell są procesory Vera, jednak istnieje możliwość dostosowania tego rozwiązania do architektur ARM oraz Intel. Na razie Sentry funkcjonuje jako projekt referencyjny oparty na BlueField-4. Tak więc organizacje zyskują narzędzie do ochrony przed potencjalnymi zagrożeniami ze strony własnych agentów, które mogłyby narazić zarówno firmę, jak i osoby trzecie na szkodliwe działania. Warto jednak zauważyć, że rozwiązanie to nie jest jedynym ani pierwszym w branży. NVIDIA, poza tym, że solidnie monetzuje technologię AI, sprzedając znaczne ilości układów, również reaguje na wyzwania rynkowe, dokonując trafnych analiz i dostosowując swoje rozwiązania do potrzeb wynikających z coraz potężniejszych modeli pojawiających się w wiodących firmach.

Co zrobić, gdy nasz telewizor brzmi tragicznie? Oto kilka wskazówek, jak poprawić dźwięk w naszym sprzęcie.

Co zrobić, gdy nasz telewizor może i oferuje doskonałą jakość obrazu, ale jego dźwięk pozostawia wiele do życzenia? Istnieją proste triki, które pozwolą nam uzyskać znacznie lepszą jakość dźwięku z wbudowanych głośników.

Dźwięk w Twoim telewizorze brzmi źle – jak to naprawić?

Współczesne telewizory oferują coraz lepszą jakość obrazu. Matryce OLED, wysokie rozdzielczości i smukłe obudowy to efekty imponującego postępu technologicznego, który ma na celu dostarczenie nam najlepszych parametrów do oglądania filmów, seriali czy grania w gry. Niestety, rozwój akustyki nie nadąża za tymi zmianami, przez co atrakcyjne wizualnie telewizory często dzielą się z przeciętnym dźwiękiem. Fizyki nie oszukasz – zmniejszanie grubości obudowy ma swoje konsekwencje, w tym ograniczenie miejsca na odpowiednie głośniki. Wbudowane głośniki często mają niewielkie przetworniki o skromnej mocy, przez co jakość dźwięku bywa niedostateczna. Mimo ich wizualnych atutów trudno tu znaleźć głęboki bas czy klarowne tonacje. Sprzedawcy często radzą dokupienie soundbara, jednak jest to dodatkowy wydatek. Na szczęście istnieją sposoby, aby poprawić dźwięk telewizora bez ponoszenia dodatkowych kosztów.

Włącz standardowy tryb audio

Producenci często domyślnie ustawiają swoje urządzenia w określonych trybach. Tak jak w przypadku obrazu, gdzie możemy spotkać sztuczne poprawki, które mogą prowadzić do problemów, tak samo i w trybach audio często znajdziemy nieoptimalne ustawienia jak „Kino” czy symulowanie dźwięku przestrzennego. Niestety, nie możemy oczekiwać wysokiej jakości „symulacji” z pary głośników o mocy 10W. Efektem jest rozmyta scena ze słabą jakością dźwięku, która nie spełnia naszych oczekiwań.

Choć mały głośnik z definicji nie będzie brzmieć jak zestaw kina domowego, nie musi być również źle. Wystarczy wyłączyć cyfrowe poprawki i ustawić telewizor na tryb standardowego audio. Dzięki temu uzyskamy najbardziej zrównoważoną krzywą brzmieniową, unikając agresywnych sztuczek fazowych, które na miniaturowych membranach brzmią wręcz komicznie.

Głośnik trzeszczy? Zmniejsz bas

W przypadku sprzętu audio często zachęca się do podkręcania basów, jednak w przypadku telewizora warto dać im nieco odpocząć. Szczególnie podczas intensywnych scen (np. wybuchów) zauważamy, że głośniki zaczynają przesterowywać i zniekształcać dźwięki przy niskich tonach. W takich sytuacjach pomocne może być dostosowanie ustawień korektora graficznego (EQ):

• Obniżenie najniższych częstotliwości (100-200 Hz) o 2-3 dB natychmiast poprawi jakość dźwięku, eliminując nieprzyjemne dudnienie oraz rezonans obudowy przy wyższej głośności.
• Delikatne podbicie średnich tonów (1-3 kHz) uwypukli ludzkie głosy, co sprawi, że dialogi będą bardziej słyszalne, nawet przy cichym oglądaniu.

Warto również skorzystać z opcji adaptacji akustycznej, jeśli nasz telewizor jakąś taką funkcję posiada. Wówczas przeprowadzony zostanie automatyczny test, który dostosuje ustawienia do akustyki naszego pomieszczenia.

Unikaj wielu funkcji poprawy dźwięku jednocześnie

Może zdarzyć się, że telewizor będzie miał uruchomioną funkcję poprawy jakości dźwięku, a takie same algorytmy będą stosowane również przez przystawkę Smart TV i poszczególne aplikacje VOD. To może prowadzić do działań kilku identycznych funkcji równocześnie, co skutkuje zniekształceniami i negatywnie wpływa na jakość dźwięku. To również ustawienie, które warto wyłączyć.

Ostatecznym rozwiązaniem może być podłączenie zewnętrznego głośnika do telewizora, czy to starego soundbara, zestawu kina domowego zbierającego kurz w szafie, bądź nawet pary głośników komputerowych. Zewnętrzne urządzenie, stworzone z myślą o odtwarzaniu dźwięku, na pewno poprawi jakość audio naszego telewizora, który w standardzie oferuje jedynie podstawowe głośniki.

Lidl zaskakuje majsterkowiczów kompleksową ofertą. W tym tygodniu w sklepach pojawią się atrakcyjne promocje na sprzęt z wydajniejszej serii Parkside Performance.

Lidl wprowadził kolejną odsłonę przecenionych narzędzi marki Parkside, kładąc szczególny nacisk na mocniejszą serię Performance. Od soboty, 3 października, klienci mogą skorzystać z promocji na różnorodne produkty, w tym wiertarko-wkrętarki, klucze udarowe, akumulatory, narzędzia do precyzyjnych prac, a także sprzęt do obróbki drewna. Ceny niektórych urządzeń spadły o kilkadziesiąt złotych.

Lidl wyprzedaje sprzęt Parkside Performance

Doskonałym przykładem korzystnej oferty jest akumulatorowa dmuchawa Parkside 12 V z funkcją ssania, której cena została obniżona o 40 zł. Zamiast 119 zł, klienci zapłacą teraz tylko 79 zł. Urządzenie sprawdzi się w odkurzaniu oraz wydmuchiwaniu zanieczyszczeń, co czyni je idealnym do porządkowania warsztatu oraz nadmuchiwaniu materacy.

Użytkownicy systemu Parkside X12V Team mogą także uzupełnić zapas akumulatorów. Akumulator Parkside Performance 12 V o pojemności 2,5 Ah można nabyć za 79 zł, natomiast wersja 5 Ah dostępna jest w cenie 99 zł.

Lidl obniżył również ceny zestawu narzędzi dla osób, które kompletują warsztat od podstaw. Zestaw Parkside Performance zawierający akumulatorową wiertarko-wkrętarkę 12 V, akumulatory, ładowarkę i osprzęt kosztuje teraz 169 zł, co stanowi 130 zł rabatu w porównaniu do wcześniejszej ceny 299 zł. Bardziej rozbudowany zestaw, obejmujący wiertarko-wkrętarkę, zakrętarkę, dwa akumulatory 2 Ah oraz ładowarkę, jest dostępny za 279 zł zamiast 399 zł.

W ofercie znalazły się również urządzenia przeznaczone do pracy z większym obciążeniem. Akumulatorowy klucz udarowy Parkside Performance 20 V został przeceniony do 149 zł, natomiast akumulatorowa piła tarczowa również kosztuje 149 zł. W tej samej kategorii cenowej znajdziemy także akumulatorową szlifierkę Parkside Performance 12 V.

Promocja rozpoczyna się 3 października.

Microsoft ogłasza zakończenie wsparcia dla skórek w Windows Media Player Legacy, co nastąpi 10 listopada. Prawdopodobnie tę decyzję przyjmie z żalem jedynie garstka użytkowników w Polsce, a reszta zapewne nie będzie miała z tym większego problemu. Klasyczne odtwarzacze muzyki już dawno ustąpiły miejsca serwisom streamingowym, a legendarny program dla Windows jest obecnie utrzymywany jedynie w celu zapewnienia kompatybilności wstecznej systemu.

Microsoft ogłosił zakończenie wsparcia dla skórek w mało uczęszczanym miejscu: w dokumentacji technicznej. Zmiana dotyczy wersji 24H2 systemu Windows 11 oraz wszystkich późniejszych. Czy kogoś to szczególnie zmartwi? Szczerze mówiąc, trudno mi wyobrazić sobie, dlaczego ktoś dobrowolnie wybrałby korzystanie z przestarzałego Windows Media Player, kiedy w czasach jego świetności był on już w tyle za lepszą i bardziej popularną konkurencją.

Motyw Classic zakończył swoje życie

Doszło do zabawnej sytuacji związanej z komunikacją ze strony Microsoftu na temat swoich planów: okazało się, że jeden z badaczy ESET, korzystając z Windows Media Playera w systemie Windows 11, zauważył, że aplikacja uruchomiła się z domyślnym interfejsem, a brakowało klasycznego motywu. Microsoft oferował tę skórkę jeszcze w czasach Windows 2000 oraz Windows Me.

To właśnie ta sytuacja zapoczątkowała wieści o tym, że Windows Media Player pozbędzie się wsparcia dla skórek, a dalej informację tę potwierdzono w dokumentacji technicznej programu. Cóż, pytanie, czy ktokolwiek się tym zdziwił? Windows Media Player Legacy jest w Windows 11 elementem „balastu”, wynikającego z długoletniej historii kompatybilności. Istnieje przede wszystkim z powodu kwestii, które w firmach mogą prowadzić do nieprawidłowego działania pewnych charakterystycznych programów. Choć może się wydawać, że takie zależności w systemie nie dotyczą Windows Media Playera, wierzcie mi, takich elementów, które trwają z nami przez lata i są utrzymywane jedynie dla zachowania kompatybilności, jest w systemie ogrom.

Skórki jako część tożsamości Windows Media Playera

Skórki Windows Media Playera umożliwiały znacznie głębszą modyfikację interfejsu, niż wielu z Was się wydaje. Poza oczywistymi kwestiami, składały się one tak naprawdę z zestawów skryptów, grafik, multimediów i plików tekstowych, które tworzyły unikalny panel odtwarzacza. Autor motywu mógł określić nie tylko wygląd kontrolek, ale także ich rozmieszczenie i działanie w ograniczeniach samego programu. Zmiana skórki mogła więc mieć również znaczenie użytecznościowe, a nie tylko estetyczne.

Za strukturę interfejsów skórek odpowiadał plik XML, który określał elementy skórki oraz przypisane im właściwości, takie jak położenie przycisku czy grafika reprezentująca dany element. Do sterowania zachowaniem elementów można było wykorzystywać język Microsoft JScript. Wszystko jednak opierało się na mechanizmach głęboko osadzonych w samym odtwarzaczu.

Windows Media Player Legacy nadal żyje, ale jak długo jeszcze?

Dziś Windows Media Player dostępny w Windows 10 i Windows 11 jest programem opcjonalnym, który można dodać do systemu operacyjnego lub go wyłączyć. Oferuje on możliwość odtwarzania plików i płyt audio, zarządzania biblioteką multimediów oraz tworzenia list odtwarzania, a także nagrywania płyt z muzyką. Ostatnia zmiana dotycząca funkcji Windows Media Playera, i nie tylko tego programu, miała miejsce niedawno, w styczniu, kiedy to zredukowano jego możliwości o rozpoznawanie okładek, albumów i utworów na płytach formatu CD Audio: była to funkcja szczególnie ceniona przez osoby posiadające dużą kolekcję wydania CD z muzyką.

Czytaj również: Czarny ekran po zalogowaniu w Windows 11. Winna jeszcze sierpniowa aktualizacja.

Co dalej? Windows Media Player Legacy w końcu będzie musiał udać się na emeryturę, a ten moment zbliża się coraz szybciej. Microsoft ostatnio zmienia kurs, starając się „odchudzić” system Windows 11, robiąc w nim porządek i eliminując starsze, rzadziej używane funkcje, które nie są już potrzebne w kontekście aktualizacji i rozwoju oprogramowania. Mimo że program jest opcjonalny, nie wróżę Windows Media Player Legacy świetlanej przyszłości: jest prawdopodobne, że jego koniec nadejdzie szybciej, niż się tego spodziewamy, a to definitywnie.

Mamy rok 2026 i od smartfonów z oznaczeniem Pro powinniśmy oczekiwać więcej, zwłaszcza w kontekście średniej półki oraz podstawowych modeli flagowców. Dotyczy to również marek, które kierują swoje produkty do osób szukających przystępnych cenowo urządzeń, które będą służyć przez długi czas. Pytanie, czy dopisek „Pro” powinien w ogóle występować, pozostaje otwarte. W przypadku modelu Xiaomi Redmi Note 17 Pro mam wrażenie, że „Pro” jest nieco na wyrost, ponieważ w tym smartfonie jest wiele kompromisów… A szkoda, bo to całkiem solidny sprzęt.

Redmi Note 17 Pro 5G w podstawowej konfiguracji z procesorem Snapdragon 6s Gen 4, 6 GB RAM i 256 GB pamięci kosztuje w Polsce 1799 zł. Recenzowany przeze mnie wariant Sky Blue jest jednym z trzech dostępnych kolorów, obok klasycznej czerni oraz delikatnej lawendy. Już na początku sama specyfikacja wskazuje na nietypową strategię Xiaomi, która zamiast mocnych podzespołów stawia na dużą baterię, doskonały ekran, wysoką odporność oraz wygląd, który sprawia wrażenie droższego, niż jest w rzeczywistości.

Sky Blue to nie tylko kolor niebieski. Plecki smartfona mienią się różnymi odcieniami, tworząc efekt chmur, co z pewnością wyróżnia go na tle konkurencji. Estetyka jest spokojna, nowoczesna i pozbawiona nadmiernego efektownictwa. Matowe wykończenie zmniejsza widoczność odcisków palców, a płaski ekran z zaokrąglonymi narożnikami oraz uporządkowaną wyspą aparatów prezentują się dobrze. Szkoda tylko, że do zestawu dołączone etui jest czarne i całkowicie eliminuje intrygujący i przyciągający wzrok urok tego smartfona.

Ekran to jedna z największych zalet Redmi Note 17 Pro 5G

6,83-calowy wyświetlacz AMOLED o rozdzielczości 2772 × 1280 pikseli oraz odświeżaniu do 120 Hz to jeden z kluczowych atutów Redmi Note 17 Pro 5G, przy którym trudno doszukiwać się poważniejszych oszczędności. Obraz jest ostry, kolory są intensywne, a wysoka częstotliwość odświeżania sprawia, że przewijanie stron oraz interfejsu odbywa się w sposób niezwykle płynny. Dodatkowo maksymalna jasność na poziomie 3500 nitów pozwala na komfortowe użytkowanie w różnych warunkach oświetleniowych. Ekran sprawdzi się doskonale na zewnątrz, a jego rozmiar czyni ten telefon wygodnym urządzeniem do oglądania filmów, przeglądania internetu czy korzystania z nawigacji. W zestawie znajdziemy także głośniki stereo; choć nie są one najwyższej klasy, na co dzień preferuję oglądanie filmów i seriali w słuchawkach, więc dla mnie dobre głośniki w smartfonie nie są kluczowym czynnikiem.

„Pro” w nazwie nie oznacza wysokiej wydajności

Największe kompromisy oraz oszczędności znajdują się pod obudową. Mamy tu procesor Snapdragon 6s Gen 4, 6 GB pamięci LPDDR4X oraz 256 GB pamięci wewnętrznej UFS 3.1. Do codziennych zadań jest to wystarczające. Komunikatory, przeglądarka, media społecznościowe, aplikacje bankowe, YouTube czy mapy nie stanowią większego wyzwania dla tego telefonu. Nie sprawia on wrażenia ociężałego podczas typowych zadań i przełączania się między aplikacjami. Gorzej jest, gdy zaczynamy korzystać z bardziej wymagających aplikacji. GPU jest jednym z najsłabszych elementów tego modelu, co sprawia, że podczas grania w bardziej zaawansowane tytuły konieczne będzie obniżenie ustawień graficznych, co wpływa na komfort grania. Paradoksalnie, duży ekran oraz ogromna bateria, o której za chwilę, wręcz zachęcają do długich sesji z popularnymi grami 3D, jednak procesor nie nadąża za tymi oczekiwaniami. Jeśli granie to priorytet, na rynku dostępne są lepsze opcje.

Bateria robi największą różnicę

Redmi Note 17 Pro 5G ma kolejny mocny atut, który naprawdę może przekonać do zakupu – to bateria. Ogniwo o pojemności 8340 mAh zapewnia niezwykle długi czas pracy na jednym ładowaniu. Xiaomi deklaruje, że czas działania przekracza dwa dni, i muszę przyznać, że moje doświadczenia w czasie wyjazdu na premierę smartfona w Budapeszcie potwierdzają te zapewnienia; telefon wytrzymał naprawdę długo bez ładowania. Dla umiarkowanych użytkowników oznacza to możliwość zapomnienia o codziennym podłączaniu do zasilania.

Nawet intensywne użytkowanie nie powinno wymuszać nerwowego szukania gniazdka po kilku godzinach. Jest to niewątpliwa zaleta podczas podróży, całodniowych wypadów czy pracy poza biurem. Sam proces ładowania z mocą 67 W może nie robi już takiego wrażenia jak kilka lat temu, ale wciąż oferuje wydajność, której wiele konkurencyjnych modeli nie osiąga. Xiaomi informuje, że wystarczy około 34 minut, aby odzyskać 50% energii. Istnieje również funkcja ładowania zwrotnego o mocy 22,5 W, co oznacza, że telefon może w awaryjnej sytuacji zasilić słuchawki lub inne urządzenie. Niestety, „Pro” w nazwie nie oznacza bezprzewodowego ładowania – to znaczący minus dla Redmi Note 17 Pro…

Aparat daje radę, choć wideo to nieśmieszny żart. Oszczędności znajdziemy też w innych ważnych elementach

Główny aparat o rozdzielczości 50 Mpix z optyczną stabilizacją obrazu sprawdza się w codziennym użytkowaniu. Przy dobrym oświetleniu oferuje przyzwoity poziom szczegółowości, ładne kolory oraz poprawną ekspozycję. OIS pomaga również w warunkach wieczornych, chociaż w gorszym świetle szybko pojawia się szum oraz utrata detali. Niestety, rozczarowuje ultraszeroki aparat 8 Mpix. Choć może być przydatny, gdy chcemy zmieścić więcej w kadrze, to różnica jakości w stosunku do głównego aparatu jest zauważalna i na minus. Co ciekawe, w tym modelu nie znajdziemy teleobiektywu. Największym rozczarowaniem pozostaje jednak nagrywanie wideo. Główny aparat nagrywa maksymalnie w rozdzielczości 1080p przy 30 kl./s, brakuje opcji 4K, a nawet 60 kl./s w Full HD. To samo ograniczenie dotyczy przedniej kamery 16 Mpix.

Redmi Note 17 Pro 5G – łączność

Jak sama nazwa wskazuje, Redmi Note 17 Pro 5G obsługuje sieć 5G. Dodatkowo znajdziemy w nim NFC, eSIM, nadajnik podczerwieni oraz optyczny czytnik linii papilarnych w ekranie. Wygląda to dobrze, ale obok tych funkcji mamy jedynie Wi-Fi 5 i Bluetooth 5.1, co w 2026 roku może rozczarowywać. Oba rozwiązania oczywiście działają i dla przeciętnego użytkownika prawdopodobnie nie będą stanowiły problemu, ale znowu pojawia się pytanie o dopisek „Pro”, przy takim poziomie zaawansowania kompromisy nie powinny mieć miejsca.

Dla kogo Redmi Note 17 Pro 5G?

Redmi Note 17 Pro 6/256 GB to telefon przede wszystkim dla osób, które nie oczekują wysokiej wydajności. W codziennym użytkowaniu, korzystając z internetu, komunikatorów, nawigacji, mediów społecznościowych, filmów czy okazjonalnych zdjęć, jego możliwości są wystarczające. Dodatkowo mocna bateria pozwala rzadziej dobierać się do ładowarki, co może zaskoczyć nawet w droższych modelach. Nie jest to jednak idealny wybór dla graczy, osób często nagrywających wideo czy użytkowników oczekujących maksymalnej wydajności za każdą wydaną złotówkę. A cena? Za 1799 zł Redmi Note 17 Pro nie jest bezkonkurencyjną propozycją. To solidny, choć przeciętny średniak, w którym Xiaomi postawiło na ekran, baterię oraz odporność, oszczędzając jednocześnie na wydajności, funkcjach wideo oraz częściach standardów łączności. Szkoda, bo miał potencjał na solidny model.

Urządzenie na potrzeby recenzji udostępnił producent. Firma nie miała wglądu ani wpływu na treść artykułu przed publikacją.

Wielki problem iPhone’a Duo. Dotyczy ergonomii osób leworęcznych.

Mimo ogromnego entuzjazmu, jaki wzbudził nowy iPhone Duo, część użytkowników może nie być nim zachwycona. Okazuje się, że najnowszy telefon od Apple może całkowicie wykluczyć pewną grupę odbiorców – mowa tu o osobach leworęcznych.

iPhone Duo ma poważny problem. Apple zapomniało o leworęcznych?

Prezentacja iPhone’a Duo wywołała spore zamieszanie w sieci. Niektórzy krytycy podkreślali, że Apple spóźniło się z wprowadzeniem tego modelu na rynek, w porównaniu do konkurencji. Jednak sympatycy marki argumentowali, że składany iPhone uniknie błędów innych producentów i od początku pokaże, jak powinno wyglądać i działać tego rodzaju urządzenie. Zachwyty i pozytywne opinie dominowały, ale wraz z zbliżającą się premierą pojawiają się coraz liczniejsze wątpliwości. Głównym tematem stał się problem ergonomii urządzenia, a zwłaszcza wykluczenie użytkowników leworęcznych.

Sprawa zyskała na znaczeniu dzięki materiałowi wideo opublikowanemu na kanale Byte Review. Autor, Tom Hitchins, postanowił przetestować, jak telefon leży w lewej dłoni. Zwolennicy Apple dzielili się tym nagraniem jako dowodem na to, że problem nie istnieje, jednak w rzeczywistości uwypukliło to poważne niedogodności. Recenzent korzystał z telefonu tylko w pozycji złożonej, wykorzystując zewnętrzny ekran, który jest mniejszy i węższy, co ułatwia dostęp do jego prawej krawędzi. Jednak co stanie się po rozłożeniu? Niestety, na to pytanie materiał nie odpowiadał, a skrywał wiele wątpliwości, ponieważ inżynierowie Apple podjęli kontrowersyjną decyzję, projektując iPhone’a Duo.

Chodzi o rozmieszczenie funkcji na 7,4-calowym ekranie. Dock z aplikacjami, kontrolki oraz istotne zakładki nawigacyjne są umieszczone na stałe po prawej stronie ekranu. Dla osób praworęcznych nie stanowi to problemu, ponieważ wszystkie te elementy są w zasięgu kciuka. Jak sytuacja wygląda dla użytkowników leworęcznych? Muszą oni sięgać palcem przez niemal 8-calowy ekran lub korzystać z telefonu oburącz. Taka gimnastyka dłoni to nie jedyny kłopot, ponieważ urządzenie pozbawione zostało modułu Face ID—zastąpiono go czytnikiem Touch ID, który również umieszczono po prawej stronie obudowy.

Problemy z systemem można oczywiście obejść. Wystarczy jedna aktualizacja oprogramowania, na przykład wprowadzenie trybu lustrzanego dla leworęcznych użytkowników, co jest rozwiązaniem stosowanym przez innych producentów. Weźmy pod uwagę chociażby model Huawei Mate 80 Pro, który automatycznie dostosowuje wyświetlanie treści na ekranie, w zależności od tego, w jakiej dłoni trzymane jest urządzenie. Dlatego w przypadku docka i funkcji ekranowych iPhone’a Duo, leworęczni użytkownicy nie powinni mieć zbyt wielu problemów.

Znacznie gorzej sytuacja wygląda z przyciskiem, który jest na stałe zamontowany i nie można zmienić jego umiejscowienia. Zaskakuje mnie, że Apple, mając wiele lat doświadczenia w branży, nie zdecydowało się na żadne hybrydowe rozwiązania. Dlatego, w przypadku osób leworęcznych, zalecałbym wstrzymanie się z zakupem składanego iPhone’a do czasu, aż będzie można go samodzielnie przetestować, na przykład w sklepie. Mówimy w końcu o urządzeniu zaczynającym od ceny 9999 zł za wariant z najmniejszą pamięcią. Taki zakup nie powinien wiązać się z kompromisami, zwłaszcza w zakresie ergonomii…

Sony może zredukować liczbę fizycznych nośników gier na PlayStation, ale jednocześnie ułatwi proces płacenia za cyfrowe wersje gier w sklepie PlayStation Store.

Sony pracuje nad innowacyjnym rozwiązaniem, które może całkowicie zmienić sposób interakcji z kontrolerem PlayStation. Firma opatentowała nowy kontroler wyposażony w technologię NFC, umożliwiający nie tylko sterowanie grami, ale również komunikację z smartfonem oraz przechowywanymi w nim kartami płatniczymi. Dokument patentowy sugeruje także możliwość szybkiego przesyłania danych pomiędzy konsolą a telefonem. Jednak warto pamiętać, że obecnie mamy do czynienia jedynie z propozycją patentową.

Telefon jako portfel dla PlayStation

Patent nosi tytuł „Video Game Controller-Driven Information Transfer” i został opublikowany 17 września br., chociaż Sony złożyło go już w marcu zeszłego roku. Jednym z opisanych zastosowań jest dokonywanie płatności za cyfrowe gry poprzez zbliżenie telefonu do kontrolera.

Mechanizm działania jest prosty: smartfon zostaje wykryty przez kontroler, a następnie przekazuje niezbędne dane do przeprowadzenia płatności. Kontroler następnie przekazuje te informacje do konsoli, co pozwala użytkownikowi na otrzymanie potwierdzenia wykonanej operacji. W przypadku kart podarunkowych, podobny system umożliwiłby szybkie dodawanie środków bez uciążliwego przepisywania długich kodów.

Sony przewiduje dla tej technologii jeszcze więcej zastosowań. Kontroler mógłby umożliwiać szybkie przesyłanie identyfikatora gracza, co uprościłoby zapraszanie innych osób do lokalnych gier. Patent wspomina również o możliwości przesyłania zrzutów ekranu, nagrań wideo i innych treści z konsoli na smartfon.

Taki system mógłby również znaleźć zastosowanie podczas pokazów gier w sklepach czy na targach. Patent opisuje scenariusz, w którym użytkownik testuje demo gry, a następnie przykłada telefon do kontrolera. Gra mogłaby być wówczas przypisana do jego konta i dodana do biblioteki, aby później można ją było pobrać w domu.

Kontroler z NFC może trafić do PlayStation 6

Nowy kontroler przypomina obecny model DualSense, choć nie oznacza to, że Sony zamierza wypuścić dokładnie taki sam kształt pada. Dokument patentowy nie wskazuje na konkretną konsolę ani datę premiery. Istnieje jednak duże prawdopodobieństwo, że jeśli taka technologia zostanie wprowadzona, to prawdopodobnie znajdzie zastosowanie w PlayStation 6.

Warto jednak pamiętać, że uzyskanie patentu na pomysł nie oznacza automatycznie, iż produkt zostanie kiedykolwiek wprowadzony na rynek. Sony może zdecydować się na wykorzystanie jedynie części opisanej technologii, zmodyfikować ją lub całkowicie z niej zrezygnować. Niezaprzeczalnie jednak, możliwość zbliżenia telefonu zamiast wpisywania kodu, czy szybkie dodawanie znajomych do gry oraz przesyłanie nagrań bezpośrednio na smartfona, mogą znacząco uprościć codzienne korzystanie z konsoli. Jak to się jednak potoczy, pozostaje na razie tajemnicą.

Apple planuje wprowadzenie nowej funkcji, która ma chronić telefony przed kradzieżą.

Dobre pomysły warto, a wręcz należy kopiować – zwłaszcza jeśli dotyczą bezpieczeństwa. Wiele wskazuje na to, że Apple zamierza podjąć takie kroki. Firma może wykorzystać pewną funkcję, która jest już znana użytkownikom Androida, co zdecydowanie poprawi bezpieczeństwo właścicieli iPhone’ów.

Nowa funkcja w iOS: Ochrona Twojego telefonu

W obliczu coraz powszechniejszych przypadków phishingu oraz różnych metod kradzieży danych i pieniędzy, producenci sprzętu i oprogramowania mają obowiązek dbać o bezpieczeństwo użytkowników. Jednym z ciekawszych rozwiązań ostatnich lat wprowadzonych przez Google jest funkcja Theft Detection Lock, która uruchamia blokadę telefonu w momencie, gdy zostanie on nagle wyrwany z ręki. Dzięki temu potencjalny złodziej nie ma możliwości przeglądania zawartości urządzenia. W zatłoczonych miejscach taka funkcja jest niezwykle przydatna, gdyż chroni użytkownika przed poważnymi konsekwencjami kradzieży. Istnieją mocne przesłanki, że podobna funkcja już wkrótce zostanie wprowadzona przez Apple dla iPhone’ów.

Szczegóły tej funkcji zostały ujawnione dzięki kodowi odkrytemu przez serwis 9to5Mac w wersji beta systemu iOS 27.2. Inżynierowie Apple pracują nad funkcją o nazwie AutoLock, która będzie opierać się na analizie danych telemetrycznych. Celem jest umożliwienie smartfonowi podjęcia decyzji o blokadzie bez konieczności oczekiwania na zalogowanie się do aplikacji Find My i ręczne wysłanie polecenia. Cały proces odbędzie się automatycznie, dzięki czemu nasze dane będą dobrze zabezpieczone.

Aby wykryć kradzież, akcelerometr i żyroskop telefonu rozpoznać będą specyficzny, dynamiczny impuls towarzyszący nagłemu wyrwaniu telefonu z dłoni. Tego rodzaju ruch może wskazywać, na przykład, na kradzież w trakcie ucieczki na rowerze czy biegiem, co stanowiłoby anomalię w zachowaniu użytkownika. Dodatkowym czynnikiem sygnalizującym kradzież będzie utrata połączenia z Apple Watch. Gdy zegarek przestanie komunikować się z telefonem za pośrednictwem Bluetooth, system uzna to za wskaźnik kradzieży. Dodatkowo analizowany będzie czas bez interakcji z telefonem mimo odblokowanego ekranu.

Fałszywy alarm? Bez zbędnych kłopotów

Zastanawiam się nad sytuacjami, w których czujniki i algorytmy mogłyby zareagować niepoprawnie. Co się stanie, jeśli nagły impuls nie będzie związany z kradzieżą telefonu? Możemy przecież nagle rzucić się do biegu z odblokowanym telefonem, aby zdążyć na odjeżdżający tramwaj, lub w panice oddalić się z niebezpiecznej sytuacji. Apple planuje wprowadzenie dodatkowego mechanizmu zabezpieczającego, który będzie opierał się na rozpoznawaniu użytkownika za pomocą Face ID. Jeśli ten czujnik potwierdzi obecność właściciela, blokada zostanie natychmiast zdjęta, pozwalając na swobodne korzystanie z urządzenia.

Nowa funkcja jest już w systemie, chociaż nie jest aktywna. Obecnie trwa zbieranie danych, które pozwolą na odpowiednie dostosowanie funkcji wykrywających anomalie i nietypowy ruch. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, funkcja AutoLock powinna zostać wprowadzona w systemie iOS przed końcem tego roku. Warto zauważyć, że Google jako pierwszy wprowadził podobny system – to niezwykle przydatne rozwiązanie, które z pewnością powinno znaleźć się w każdym nowoczesnym telefonie. Mamy nadzieję, że nie doprowadzi to do nieuzasadnionych blokad w najmniej oczekiwanych momentach…