Delfin urządza rybom prawdziwy bullying. Zmusza je, żeby same oddały mu obiad
Delfiny są znane z licznych dziwacznych zachowań, które potrafią zamienić wizerunek słodkiego zwierzaka w obraz prawdziwego drania. Zabawiają się, podrzucając rybki, potrafią celowo irytować inne zwierzęta i czasami wręcz je nękać. Do tej listy niecnych wybryków należy dodać kradzież jedzenia, na wzór amerykańskich filmów o szkolnych łobuzach. Wyjątkowym specem od tego jest pewien delfin o imieniu Bubbles, który od 2017 roku dokucza rybom w południowej części Wielkiej Rafy Koralowej w Australii.
Bubbles – prawdziwy łobuz, który zmusza ryby do oddania jedzenia
Delfiny opracowały wiele różnych technik zdobywania pożywienia. Zwykle polują w grupach, otaczając ławice ryb i stopniowo je zagęszczając, aż w końcu chwytają kilka sztuk naraz. Niektóre gatunki nauczyły się formować pierścienie lub ściany z bąbelków, zmuszając ryby do tłoczenia się w jednym miejscu. A co robi Bubbles? Działa w pojedynkę, zmuszając ryby do oddawania mu pożywienia.
Delfin najpierw skanuje otoczenie za pomocą echolokacji, wybiera konkretną rybę, a następnie rozpoczyna pościg. Nie zabija jednak ofiary – zamiast tego wywiera na niej tak dużą presję, że ryba, będąc w ekstremalnym stresie, zwraca swoją zdobycz. Bubbles połyka wypluty posiłek i ponownie powtarza tę samą czynność. Ta technika zafascynowała badaczy na tyle, że stała się podstawą do badania opublikowanego w czasopiśmie „Ecology and Evolution”.
Kleptopasożytnictwo – przykład naturalnego bullyingu
Autorzy badania określają działania Bubblesa jako kleptopasożytnictwo, które polega na odbieraniu pokarmu innym gatunkom, zazwyczaj w agresywny sposób i w wyniku konfrontacji. Trudno jednak nie odnieść wrażenia, że delfin doświadczają jakiś rodzaj niewłaściwej satysfakcji z tego procesu. W jego zachowaniu dostrzega się również element zdrowego nękania, które sięga poza samą chęć zdobycia pożywienia.
Łatwo jest nam wyobrażać sobie podobne scenariusze i tworzyć analogie do ludzkiego zachowania, jednak badacze przestrzegają przed takimi interpretacjami. To bowiem może prowadzić do antropomorfizacji, czyli przypisywania zachowaniom zwierząt cech typowo ludzkich. Kleptopasożytnictwo występuje również u pszczół, os, niedźwiedzi czy wilków, polega on zwykle na dominacji. Zjawisko to jest jednak rzadko spotykane u zwierząt morskich. Chociaż zarejestrowano przypadki, w których delfiny Risso zmuszały kaszaloty do wymiotów, by spożywać ich resztki, zastosowanie tej techniki w przypadku pojedynczych ataków może być fenomenem.
Bubbles potrafił powtórzyć ten proces nawet dziesięć razy w ciągu pół godziny, nie zadając rybom żadnych fizycznych obrażeń. Co ciekawe, delfin ten wybiera niemal wyłącznie ryby z gatunku trewal. Badacze zauważyli też, że w trakcie bliskiego podążania za ofiarą, Bubbles wydaje serię kliknięć i tonów o niskiej częstotliwości. Nie wiadomo jednak, czy są one wykorzystywane do lokalizacji odpowiednich ryb, czy mają na celu zwiększenie reakcji stresowej ofiary.
Autorzy badania podkreślają, że ich obserwacje opierały się jedynie na przypadku Bubblesa, co sprawia, że próba badawcza jest zbyt mała, by wyciągać wnioski dotyczące całego gatunku delfina butlonosego. Niemniej jednak nie można wykluczyć, że podobna strategia występuje u innych osobników – problemem pozostaje trudność w uchwyceniu takich przypadków. W przyszłości pomocne mogą okazać się kamery wideo montowane bezpośrednio na zwierzętach oraz wykorzystanie dronów.