Twórca nowego serialu „Latarnie” zapewnia, że tym razem nie popełni błędów, które do dzisiaj nękają fanów jego hitu sprzed lat, czyli „Zagubionych”.
Damon Lindelof to znany twórca filmowy i telewizyjny, którego osiągnięcia nie wymagają dodatkowej prezentacji. Odpowiedzialny za takie klasyki jak „Zagubieni”, „Watchmen” czy „Pozostawieni”, ponownie zasiadł na stołku reżyserskim dużej produkcji sci-fi. Mowa o debiutującym dzisiaj na platformie HBO serialu „Latarnie”. Lindelof przyznaje, że praca nad nową serią była doskonałą okazją do wyciągnięcia wniosków z poprzednich doświadczeń. Podkreśla, że szczególnie istotne okazało się podejście do zagadek, które przez lata były jednym z najbardziej charakterystycznych elementów „Zagubionych”, a jak to z nimi wyszło na samym końcu… wszyscy wiemy.
Twórca wyciąga wnioski. „Latarnie” nie popełnią błędów „Zagubionych”
W przypadku „Latarni”, Lindelof wspólnie z Chrisem Mundym i Tomem Kingiem zdecydowali się na historię kryminalną osadzoną w uniwersum DC. Serial koncentruje się na Hal Jordan i Johnie Stewart, którzy prowadzą śledztwo związane z tajemniczą zbrodnią w Nebrasce. Produkcja łączy superbohaterów z elementami kryminału w stylu „Detektywa”.
Jedną z najważniejszych zmian jest sposób konstruowania tajemnicy. Lindelof wie, że widzowie nie chcą otrzymywać jedynie kolejnych pytań, aby podtrzymywać poczucie tajemnicy. Dlatego „Latarni” mają prowadzić odbiorcę do konkretnych odpowiedzi, zachowując jednocześnie napięcie i przestrzeń na kolejne zwroty akcji.
To bardzo dobre wieści. Oby udało się je spełnić
To zdecydowanie pozytywna zmiana, zwłaszcza biorąc pod uwagę kontekst dotyczący „Zagubionych”, serialu, który wciąż budzi ogrom emocji podczas dyskusji na temat zakończenia i sposobu prowadzenia wielu wątków. Lindelof ma pełną świadomość oczekiwań widzów oraz ciężaru własnej reputacji.
„Latarnie” są pierwszym serialem z uniwersum DC, w którym Lindelof pełni funkcję współtwórcy i producenta wykonawczego. Ośmioodcinkowa produkcja może być prawdziwym testem dla twórcy, czy nowa narracja rzeczywiście nie oznacza ciągłego dodawania pytań do już istniejących. Tym razem kluczowe będzie nie tylko samo rozwiązanie tajemnicy, lecz także satysfakcjonujący sposób jej przedstawienia, tworzenie świata oraz całej opowieści, przy jednoczesnym wyrazistym zarysowaniu bohaterów.